Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/1444 E., 2024/6562 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/1444
- Karar No
- 2024/6562
- Konu
- Silahla birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/802 E., 2023/336 K.
SUÇLAR : Silahla birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2.a.c maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 12.01.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, bu sürenin gerçekleşmiş olduğu ve düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
SAYISI : 2020/802 E., 2023/336 K.
SUÇLAR : Silahla birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2.a.c maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 12.01.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, bu sürenin gerçekleşmiş olduğu ve düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11234 E., 2024/6566 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11778 E., 2024/6565 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5126 E., 2024/6563 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9884 E., 2024/6560 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/12306 E., 2024/6559 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11780 E., 2024/6557 K.23 Mayıs 2024