Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/10994 E., 2024/2375 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/232 E., 2016/175 K.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2012 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ...'in temyiz isteği; delil yetersizliğine, dava zamanaşımının gerçekleştiğine ilişkindir.
B. Sanık ...