Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/16801 E., 2024/1606 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/512 E., 2019/2394 K.
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İlk derede mahkemesi kararının kaldırılması, mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekmektedir.
Dosya kapsamına göre sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı, açıklama kısmına tebliğ imkansızlığı yazılarak muhtara teslim edildiği ve yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan tebliğ...