Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2093 E., 2024/1960 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/232 E., 2021/95 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2006 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğu cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2008 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2008 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 16.05.2012 tarihli ve 2011/15437 Esas, 2012/5546 Karar sayılı kararı ile "...