Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10232 E., 2024/6417 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/204 E, 2015/253 K
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanığın eylemi sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2c ve 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1,3f,5,62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkemenin gerekçesini, mağdurenin sanığa iftira atması için nedeni olmadığına dayandırdığına, oysa sanığın annesi ile tanışıyor olması nedeni ile iftira atabileceğinin değerlendirilmediğine, onbeş yaşında olan mağdurenin istismara uğradığını...