Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11668 E., 2024/1018 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/266 E., 2015/718 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, orta derecede mental retardasyon tanısı konulan ve suç tarihinde pazar yerinde annesi ile bulunmakta iken kendisini görünce kaçan mağdureyi kalçasına ve göğsüne dokunmak suretiyle istismar ettiği iddiası ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/718 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması...