Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11911 E., 2024/4748 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/300 E., 2015/564 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli, 2015/300 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma görüşü içeren Tebliğnamesi ile dosya daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Atılı suçun sübut bulduğuna ve sair nedenlerden ötürü sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.