Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11937 E., 2024/6083 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna, Asliye Ceza Mahkemesinde bu nedenle ifadesinin alınamadığına, adli tıp kurumu raporunu kabul etmenin mümkün olmadığına, eylem ve sonuçlarına göre verilen cezanın yeterli olmadığına, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Kararın bozulması talebine ilişkindir.
III.