Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11956 E., 2024/6762 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/243 E., 2015/385K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi
hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında verilen görevsizlik kararına istinaden yapılan yargılama sonucunda, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2014/243 Esas, 2015/385 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 35/2 ve 62/1.