Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14425 E., 2024/6075 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/159 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, mağdurenin annesinin baskısı sonucu mağdurenin isnatta bulunduğuna, mağdurenin anne ve babası ile teyzesinin beyanlarının sanık lehine olduğuna, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet...