Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14456 E., 2024/6338 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu tespit edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2014/1420 Esas ve 2016/136 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. GEREKÇE
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde yer verilen "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka...