Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15862 E., 2024/5886 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/97 E., 2015/62 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın, katılanın evine zorla girip, katılanı tehdit ederek katılana organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, daha sonrasında katılandan kendisine cinsel mesajlar atmasını isteyerek şantaj yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın nitelikli cinsel saldırı,tehdit, şantaj ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Temyiz İsteği
Mahkemenin kararını temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. GEREKÇE
A.