Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16492 E., 2024/4110 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/373 E., 2016/126 K.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı (yardım eden sıfatıyla) ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-a, 3d, 109/2, 3-b,5, 102/2, 102/3-a, 3-d, 39. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.