Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17263 E., 2024/8029 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/97 E., 2016/182 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Dosya içeriği ve deliller, özellikle Dokuz Eylül Üniversite Hastanesinin 29.02.2016 tarihli raporunun sanığın mağdureye cinsel istismar eyleminde bulunduğunu göstermekte iken sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara...