Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17531 E., 2024/8468 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/261 E., 2016/76 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, Burdur Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle sanığın mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı delil bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III.