Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21670 E., 2024/3737 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/796 E., 2017/990 K.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla temyiz incelemesinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2016/288 Esas, 2017/158 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun, ikametine getirdiği mağdurenin iradesini verdiği ilaçla bertaraf ettikten sonra göğüsleri görünecek şekilde kıyafetlerini açıp dudaklarından öptüğünün kabulü ile...