Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/3792 E., 2024/4787 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/95 E., 2014/661 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile mağdure sayısınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli ve 2012/95 Esas, 2014/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; mağdureler Evrim, Gülben, Neslişah, Gülsen, İrem, Merve'ye yönelik cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 53. maddeleri uyarınca 6 kez 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdure Burcu'ya yönelik cinsel taciz suçundan aynı kanunun 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8.