Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4851 E., 2024/4490 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/358 E., 2014/468 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1,102/3-b, katılan ...'a ve Erkan'a yönelik ayrı ayrı iki defa 5237 sayılı Kanun'un 102/1,102/3-b, 35, 102/1-b, 102/3-b maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2013/358 Esas, 2014/468 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda;
a)Katılan ...'in farklı tarihlerde çıplak tenine temas ederek göğsüne dokunmak, karnına dokunmak, göğsünü emmek ve cinsel organını ellemek suretiyle cinsel saldırını suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 102/3-b, 43, 62, 53.