Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5039 E., 2024/5771 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/86 E., 2014/337 K.
Katılan mağdurenin on beş yaşından büyük iken alınan beyanında sanık ... hakkında şikayetçi olmaması karşısında sanık ... yönünden verilen kararları mağdure vekilinin temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Katılan mağdure vekilinin 19.12.2014 havale tarihli dilekçesi ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak temyiz ve itiraz başvurusunda bulunduğu, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması; suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, karara yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin itiraz kanun yoluna başvurması sonrasında itirazlarının mahallinde merciince değerlendirilerek reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.