Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5437 E., 2024/4230 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/126 E., 2014/383 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/126 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın araç içerisinde mağdureye oral seks
yapması, şehir dışına götürüp birlikte kaldıkları evde mağdure ile anal ve vajinal yoldan olmak üzere birden çok kez cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 43, 62.