Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6881 E., 2024/4086 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/50 E., 2015/64 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istelerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 107/2-1, 43/1, 109/2, 109/3f, 109/5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır
Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın cebir ve tehdit ile mağdurenin zorla dudağından ve boynundan öptüğü, göğüslerini ve bacak aralarını ellediği sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümle, 62, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak...