Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7000 E., 2024/3115 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli ve 2014/291 Esas, 2015/231 Karar sayılı kararı ile, sanık ile mağdurenin aynı işyerinde çalışırken aralarında gönül ilişkisi başladığı, olay günü ailesiyle sorunlar yaşayan mağdurenin ailesinin haberi olmaksızın evden kaçarak, sanığın ikamet ettiği Akarca Köyündeki evine gittiği, 18.06.2011 tarihli sanık ile mağdure kendi rızalarıyla hiçbir baskı ve tehdit altında kalmadan cinsel ilişkiye girdikleri, bu cinsel ilişki sonrası mağdurenin hamile kaldığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin...