Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8124 E., 2024/2520 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Mart 2024
- Esas No
- 2021/8124
- Karar No
- 2024/2520
- Konu
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/165 E., 2015/153 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli ve 2012/165 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.
SAYISI : 2012/165 E., 2015/153 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli ve 2012/165 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6980 E., 2024/2523 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8373 E., 2024/2522 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5183 E., 2024/2521 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7054 E., 2024/2519 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/12073 E., 2024/2518 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9644 E., 2024/2517 K.20 Mart 2024