Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8404 E., 2024/4762 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/41 E., 2015/197 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/41 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararı ile; sanığın yolda karşılaştığı katılan mağdureye "Bana bugün vereceksin yoksa seni bırakmam" dediği, katılan mağdurenin göğüslerine ve cinsel organına dokunduğu, ağzını kapattığı, kastının organ sokmak suretiyle cinsel istismara yönelik olduğu ancak katılan mağdurenin bağırması üzerine yardıma gelen bir şahsın müdahalesi sonrası sanığın eylemini tamamlayamadığı şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62...