Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8477 E., 2024/3986 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/74 E., 2015/85 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015
tarihli ve 2014/74 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile; sanığın katılan mağdureyi kaçırarak anne ve babası ile birlikte oturdukları ikametgaha getirdiği, burada gece birlikte yattıkları sırada katılan mağdureyi öptüğü, katılan mağdurenin göğsünü ve kalçasını ellediği, elini katılan mağdurenin vajinasına soktuğu şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun cinsel istismarı suçundan, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair tespit nedeniyle lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı...