Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8522 E., 2024/4045 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/2 E. 2015/100 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli, 2015/2 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile sanığın alışveriş merkezinde karşılaştığı mağdurelerin yanına gelip onlara soru sorduğu, daha sonrasında mağdureleri takip ederek iki elini mağdurelerin omuzlarına koyduğu ve mağdurelerin rızası dışında onların yanaklarını öptüğü ve kendisini öptürdüğü iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince her bir mağdure yönünden ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II.