Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8759 E., 2024/3904 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/230 E., 2015/197 K.
Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2014/230 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu ve öncelikle bilinen en son adres bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata MERNİS şerhi düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekliliği karşısında, doğrudan MERNİS şerhi ile yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı belirlenmekle inceleme konusu gerekçeli kararın katılan ...'a usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve...