Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8779 E., 2024/4512 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/405 E., 2015/204 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2013/405 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile; mağdurenin bayramın üçüncü günü olan 09.08.2013 tarihinde evden kaçmasıyla sanığın teyzesinin evine gittikleri, burada mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkinin gerçekleştiği, sanığın teyzesinin burada kalmalarını istememesi üzerine 4-5 gün boyunca parkta kaldıkları, daha sonrasında polisler tarafından yakalandıkları, bu olaydan önce de yine Ağustos ayının 3 veya 4. gününde sanığın mağdurenin evine geldiğinde burada mağdurenin annesinin uyumasını fırsat bilerek yine cinsel birlikteliğin meydana geldiği şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden...