Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8886 E., 2024/2106 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/12 E., 2015/211 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/211 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın ilk önce
katılan mağdureye otobüste eliyle yüzünü göstererek güzelsin diye işaret ettiği, katılan mağdurenin araçtan inmesi üzerine arkasından indiği ve ne olduğu tespit edilemeyen bir kimlik göstererek ve sağır taklidi yaparak birşeyler sorduğu,...