Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/13166 E., 2024/3654 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/706 E., 2021/902 K.
Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurun 22.06.2018 tarihli duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/A. maddesi uyarınca itirazı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 103/2, 43/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/173 Esas 2018/517 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43, 39 ve 53.