Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/10303 E., 2024/6172 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/31 E., 2023/109 K.
Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurenin, 19.04.2019 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Mahkemece verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9.