Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/10900 E., 2024/3573 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 21.06.2022 tarihli ve 2022/1735 Esas, 2022/6404 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;
İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/357 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile müsnet suçlardan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü...