Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/1617 E., 2024/5723 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/866 E., 2023/696 K.
Mağdure Gamze'nin on beş yaşında iken kovuşturma evresinde alınan beyanında şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında mağdure adına barodan atanan vekilin temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan mağdureler Fatma Nur ve Ruhiye Nur yönünden 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a,3 ve mağdure Gamze yönünden aynı Kanun'un 103/1. maddesi uyarınca açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteği: Mahkemenin mağdurelerin beyanlarının çelişkili olduğunu ve parmak soktuğu iddialarının rapor ile ispatlanmadığını söyleyerek beraat kararı verdiğine, oysa mağdurelerin okulda...