Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/21 E., 2024/4484 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/502 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/23750 Esas, 2022/2025 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;
Katılan Bakanlık vekili hakkında temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi gereğince sıfat yönünden reddine, dair ek kararın; bozma öncesi 05.12.2019 tarihli celsede Bakanlık vekilince usulüne uygun şekilde yapılan katılma talebinin kabulüne karar verildiği görülmekle hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla 08.11.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek;
Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin kanunî süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin...