Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/11392 E., 2024/13027 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, davacının talebinin 16.06.2014-14.03.2016 tarihleri arasındaki 8,5 saat çalışmasından kaynaklanan kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına yönelik olduğu, davacı vekilince dava dilekçesinde 14.03.2016 tarihinden sonraki dönem yönünden 7,5 saat çalıştırıldığı ve taleplerinin bu tarihe kadar olduğunun belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan toplam miktarın 4.687,02 TL olduğu ve somut davada verilen hükmün, davalı bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.