Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2022/380 E., 2024/192 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/144 E., 2020/376 K.
KARAR : Davanın kısmen kabulüne
ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 21.11.2019 tarihli ve
2016/11291 Esas, 2019/6014 Karar sayılı BOZMA kararı
1. Taraflar arasındaki tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibarıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la değişikliği öncesi hâliyle 438 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. YARGILAMA SÜRECİ
Davacı İstemi
4. Davacı vekili, müvekkilini evlat edinen murisin 06.03.2012 tarihinde vefat ettiğini ve tek mirasçı olarak müvekkilini bıraktığını, murisin müvekkilinin saklı payını ihlâl etmek amacıyla İstanbul ve Bursa illerinde bulunan iki taşınmazını davalı Vakfa ölümünden yaklaşık dört yıl önce bağışladığını ileri sürerek yaptığı sağlararası tasarrufların tenkisine...