Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11953 E., 2024/3526 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/535 E., 2020/248 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2015/85 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile;
Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii, Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2017/3478 Esas, 2019/4875 Karar sayılı kararı ile özetle "suça sürüklenen çocuk ...'ın sanık ...'in kasten öldürme eylemine iştirak ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 37/1.