Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12198 E., 2024/3519 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 15 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/12198
- Karar No
- 2024/3519
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/189 E., 2021/302 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2014/132 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/1197 Esas, 2021/5895 Karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfının hatalı olarak belirlenmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Söke 2.
SAYISI : 2021/189 E., 2021/302 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2014/132 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/1197 Esas, 2021/5895 Karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfının hatalı olarak belirlenmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Söke 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/2662 E., 2024/8356 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/6289 E., 2024/8369 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12169 E., 2024/3520 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/2660 E., 2024/8354 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/4853 E., 2024/8367 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12113 E., 2024/3518 K.15 Mayıs 2024