Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14849 E., 2024/2304 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/14849
- Karar No
- 2024/2304
- Konu
- Olası kastla öldürme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/320 E., 2022/25 K.
SUÇ : Olası kastla öldürme
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2012 tarihli, 2009/289 Esas, 2012/355 Karar sayılı kararının, katılanlar vekilince temyizi üzerine. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.05.2016 tarihli, 2016/3085 Esas, 2016/2682 Karar sayılı kararı ile; '' 07.12.2009 tarihli iddianame ile sanıklar ..., ... ve ...
SAYISI : 2016/320 E., 2022/25 K.
SUÇ : Olası kastla öldürme
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2012 tarihli, 2009/289 Esas, 2012/355 Karar sayılı kararının, katılanlar vekilince temyizi üzerine. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.05.2016 tarihli, 2016/3085 Esas, 2016/2682 Karar sayılı kararı ile; '' 07.12.2009 tarihli iddianame ile sanıklar ..., ... ve ...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/4960 E., 2024/6384 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12804 E., 2024/2260 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/3864 E., 2024/6458 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/3853 E., 2024/6457 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/1789 E., 2024/1911 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/3847 E., 2024/6456 K.2 Nisan 2024