Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14999 E., 2024/2127 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 28 Mart 2024
- Esas No
- 2022/14999
- Karar No
- 2024/2127
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/442 E., 2022/190 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/133 Esas, 2020/309 Karar sayılı (Yargıtay birleşen 3. Ceza Dairesi'nin 09.12.2019 tarihli ve 2019/15523 Esas, 2019/22543 Karar sayılı bozma kararı üzerine verdiği) kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs
suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/10088 Esas, 2021/12367 Karar sayılı bozma kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle" bozulmasına,
2. Aksaray 2.
SAYISI : 2021/442 E., 2022/190 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/133 Esas, 2020/309 Karar sayılı (Yargıtay birleşen 3. Ceza Dairesi'nin 09.12.2019 tarihli ve 2019/15523 Esas, 2019/22543 Karar sayılı bozma kararı üzerine verdiği) kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs
suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/10088 Esas, 2021/12367 Karar sayılı bozma kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle" bozulmasına,
2. Aksaray 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/2431 E., 2024/3503 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/2423 E., 2024/3498 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6704 E., 2024/2165 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/5055 E., 2024/6167 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/5054 E., 2024/6166 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/5002 E., 2024/6165 K.28 Mart 2024