Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/2770 E., 2024/4258 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3455 E., 2018/3461 K.
EK KARAR SAYISI : 2018/3455 E., 2018/3461 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/3455 Esas, 2018/3461 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan sanık ... ve katılanlar vekili, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:
Hükmün tarafların yokluğunda verildiği, sanık ... müdafiinin 19.12.2018 tarihli dilekçe ile hükmü süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmışsa da temyiz dilekçesinde sebep bildirmediği belirlenmiş olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararında da yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanık ... ve müdafine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295.