Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9597 E., 2024/3950 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/226 E., 2020/390 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarihli, 2012/457 Esas, 2015/400 Karar sayılı
kararı ile; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3.e, 87/1-c,d, 87/1-son, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/1354 Esas, 2018/17120 Karar sayılı ilamı ile;
Sanıklar ..., ... ve ...