Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14940 E., 2024/3944 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 28 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/14940
- Karar No
- 2024/3944
- Konu
- Kasten öldürme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/470 E., 2021/494 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/12 Karar
sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B.İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli kararının, sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine verilen bozma kararına direnilmesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.2021 tarihli ve 2019/1-659 Esas, 2019/28270 Karar sayılı ilamı ile; "sanığın fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak kasten öldürme...
SAYISI : 2021/470 E., 2021/494 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/12 Karar
sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B.İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli kararının, sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine verilen bozma kararına direnilmesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.2021 tarihli ve 2019/1-659 Esas, 2019/28270 Karar sayılı ilamı ile; "sanığın fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak kasten öldürme...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9597 E., 2024/3950 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15549 E., 2024/3946 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/7514 E., 2024/3943 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7525 E., 2024/3941 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9667 E., 2024/3939 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7318 E., 2024/3940 K.28 Mayıs 2024