Yargıtay 1. Ceza Dairesi
E. 2022/9669 • K. 2024/1721 • 14 Mart 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/2 E., 2021/84 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibariyle, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/1129 Esas, 2020/2717 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı halde, bu eylem bölünerek yaralama suçundan cezalandırılmasına, tehdit suçundan beraatine karar verilmesi nedenleriyle...
SAYISI : 2021/2 E., 2021/84 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibariyle, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/1129 Esas, 2020/2717 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı halde, bu eylem bölünerek yaralama suçundan cezalandırılmasına, tehdit suçundan beraatine karar verilmesi nedenleriyle...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.