Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2462 E., 2024/2497 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/2462
- Karar No
- 2024/2497
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/1041 E., 2022/551 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/629 Esas, 2014/1074 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.10.2017 tarihli ve
2017/2990 Esas, 2017/13404 Karar sayılı ilâmı ile cezada orantılılık ilkesinin gözetilmemesi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin tartışılmaması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Adana 2.
SAYISI : 2017/1041 E., 2022/551 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/629 Esas, 2014/1074 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.10.2017 tarihli ve
2017/2990 Esas, 2017/13404 Karar sayılı ilâmı ile cezada orantılılık ilkesinin gözetilmemesi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin tartışılmaması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Adana 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14240 E., 2024/2510 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8962 E., 2024/2508 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6005 E., 2024/2505 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12100 E., 2024/2496 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15438 E., 2024/2495 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15359 E., 2024/2494 K.16 Nisan 2024