Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/4795 E., 2024/5017 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 4 Temmuz 2024
- Esas No
- 2023/4795
- Karar No
- 2024/5017
- Konu
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/255 E., 2022/146 K.
SUÇLAR :Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2010/433 Esas, 2013/232 Karar sayılı sanığın mahkumiyetine dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/8427 Esas, 2020/5563 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında tehdit suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması ve sanığın tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 191/1.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/255 E., 2022/146 K.
SUÇLAR :Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2010/433 Esas, 2013/232 Karar sayılı sanığın mahkumiyetine dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/8427 Esas, 2020/5563 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında tehdit suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması ve sanığın tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 191/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/922 E., 2024/5020 K.4 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2253 E., 2024/5019 K.4 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1568 E., 2024/5018 K.4 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/186 E., 2024/5016 K.4 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/760 E., 2024/5015 K.4 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/596 E., 2024/5014 K.4 Temmuz 2024