Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/5540 E., 2024/7220 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 4 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/5540
- Karar No
- 2024/7220
- Konu
- Kasten yaralama
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1551 E., 2023/710 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, temyiz başvurusunun kabule değer olmamasından reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile ek kararın onanması, kısmi bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/110 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1,c-d, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53, 58.
SAYISI : 2022/1551 E., 2023/710 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, temyiz başvurusunun kabule değer olmamasından reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile ek kararın onanması, kısmi bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/110 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1,c-d, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53, 58.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1569 E., 2024/7227 K.4 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7786 E., 2024/7222 K.4 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1706 E., 2024/7221 K.4 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2023/5415 E., 2024/5965 K.4 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/3807 E., 2024/8320 K.4 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/16197 E., 2024/8311 K.4 Kasım 2024