Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2392 E., 2024/7588 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Kasım 2024
- Esas No
- 2024/2392
- Karar No
- 2024/7588
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/333 E., 2023/805 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/389 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2020/29471 Esas, 2023/120 Karar sayılı ilamı ile; "katılanın beyanında sanığın yumruk vurarak kendisini yaraladığını beyan etmesi ve katılanın darp raporunda basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmasının olduğunun belirtilmesi karşısında; yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına...
SAYISI : 2023/333 E., 2023/805 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/389 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2020/29471 Esas, 2023/120 Karar sayılı ilamı ile; "katılanın beyanında sanığın yumruk vurarak kendisini yaraladığını beyan etmesi ve katılanın darp raporunda basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmasının olduğunun belirtilmesi karşısında; yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2156 E., 2024/7594 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2360 E., 2024/7593 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2788 E., 2024/7590 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/5899 E., 2024/7587 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/6078 E., 2024/7586 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6281 E., 2024/7583 K.20 Kasım 2024