Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2835 E., 2024/6937 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/275 E., 2024/70 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/898 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2018 tarihli ve 2017/9948 Esas, 2018/3707 Karar sayılı ilâmı ile şikayetçinin yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılabilmesi için şikayetçinin muayene için adli tıp şube müdürlüğüne gönderilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, bu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53.