Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2904 E., 2024/6149 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/2904
- Karar No
- 2024/6149
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/320 E., 2023/636 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İncelenmeksizin iade
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/464 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2020/28404 Esas, 2023/392 Karar sayılı ilâmı ile özetle; eylemin eşe karşı silahtan sayılan bıçakla işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, tekerrür hükümleri uygulanırken ilgili kanun maddesinin kararda gösterilmemesi, sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251.
SAYISI : 2023/320 E., 2023/636 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İncelenmeksizin iade
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/464 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2020/28404 Esas, 2023/392 Karar sayılı ilâmı ile özetle; eylemin eşe karşı silahtan sayılan bıçakla işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, tekerrür hükümleri uygulanırken ilgili kanun maddesinin kararda gösterilmemesi, sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6857 E., 2024/6152 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2911 E., 2024/6151 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1704 E., 2024/6150 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2787 E., 2024/6148 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1898 E., 2024/6147 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/873 E., 2024/6146 K.1 Ekim 2024